مداح : حاج روح الله بهمنی

مداح : حاج حسین سیب سرخی

زمان : چهارشنبه (۲۲/۰۸/۱۳۸۷)

گر چه شهر قم شده گنجینه علم و ادب                 قطره‌ای باشد ز دریای کمال فاطمه

تابش شمع و چراغ و کهربایی نورها                  باشد از نقد جمال بی مثال فاطمه

صافی آیینه ایوان نیکو منظرش                        گوشه‌ای از صافی قلب زلال فاطمه

عطر آگین گشته گر این بارگاه جنتی                  این نسیمی است از عبیر بی همال فاطمه

بر سر ما سایه افکن از کرامت ای بتول                 شد سعید آن کس که بُد اندر ظلال

مداح : حاج روح الله بهمنی

سخران :حجت اسلام سیاری

زمان : ۸/۰۸/۱۳۸۷

مداح: حاج روح الله بهمنی

سخران :حجت اسلام سیاری

زمان : چهارشبه ۱/۰۸/۱۳۸۷

عید فطر، عید پایان یافتن رمضان نیست، عید بر آمدن انسانی نو از خاکسترهای خویشتن خویش است، چونان ققنوس که از خاکستر خویش دوباره متولد می شود. رمضان کوره ایی است که هستی انسان را می سوزاند و آدمی نوبا جانی تازه از آن سر بر می آورد. فطر شادی و دست افشانی بر رفتن رمضان نیست، بر آمدن روز نو، روزی نو و انسانی نو است. بناست که رمضان با سحرها و افطارهایش، با شبهای قدر و مناجاتهایش از ما آدمی دیگر بسازد. اگر درعید فطر درنیابیم که از نو متولد شده ایم، اگر تازگی را در روح خود احساس نکنیم، عید فطر عید ما نیست. از این روست که در دعای قنوت نماز عید فطر می خوانیم:

اسئلک بحق هذاالیوم الذی جعلته للمسلمین عیدا و لمحمد صلی الله علیه و اله ذخراً و مزیداً

“از تو خواهم به حق این روز که آن را برای مسلمانان عید قرار دادی و برای محمد و آل او ذخیره و فزونی ساختی.”